Wehikuł pamięci kulturowej
Z Charlesem Esche rozmawia Kamila Wielebska
Europa doświadczyła już tego, co dzieje się, kiedy nie zadajemy pytań i pozwalamy, by sytuacja wymknęła się spod kontroli. Wewnątrz Europy, którą znamy, leży bardzo ciemne serce, które nigdy nie jest głęboko pod powierzchnią. Musimy zatem być krytyczni wobec samych siebie, tak naprawdę nie mamy prawa nie być krytyczni...>>


Gombrowicz a sprawa polska
Magdalena Kowalska
Formy może nie są zgodne z istotą życia, ale są jedyną postacią, w jakiej potrafimy ująć nasze istnienie. Jesteśmy na nie skazani. A jedynym sposobem na to, by zachować kontakt z naszą autentyczną rzeczywistością, z ową istotą życia, jest świadome posługiwanie się formami, nieustanne wymykanie się im i wyrywanie się na zewnątrz. Nie można dać im nad sobą zapanować – to bowiem oznacza śmierć, a w każdym razie śmierć ducha. Jedynym właściwym kierunkiem, jaki powinna przyjmować ludzka egzystencja, jest właśnie ruch z wnętrza – na zewnątrz, od centrum ku obrzeżom...>>


Tożsamość i czasowość
Katarzyna Kasia

Co jest dla mnie ważniejsze: poczucie przynależności do jakiejś zbiorowości, czy moja własna niepowtarzalność? Jest to jedno z najbardziej fundamentalnych zagadnień filozoficznych, o ile filozofia zajmuje się kwestią podmiotowości. Zmusza do zastanowienia nad parą pojęć tożsamość – różnica. W jakim stopniu jestem po prostu mną, w jakim zaś zostałam ukształtowana przez kulturowy i społeczny kontekst, w którym przyszło mi funkcjonować?
Każdy życiowy wybór jest wytyczaniem własnych granic, odkrywaniem drzemiących we mnie możliwości. Jest też nieustannym dialogiem z przeszłością, z historią z tym, kim byłam i kim chciałabym się stać...>>
laznia.pl